Restauratie en verbetering

| home | Stichting Vrienden Kogerkerk | kerkgebouw | geschiedenis | concerten |


Kogerkerk - schilderij westbeuk Kogerkerk - interieur na brand 1920 Kogerkerk - scheidingswand westbeuk voor restauratie Kogerkerk - scheidingswand na restauratie
Westbeuk - schilderij eind 19de eeuw Orgel na de brand, 1920 Westbeuk - situatie voor de restauratie Westbeuk - situatie na de restauratie, 2002

De noodzaak tot restauratie van de Kogerkerk dateert al vanaf de jaren '70 van de vorige eeuw. Er werd toentertijd door de Rijksdienst ook een goedkeuring gegeven, doch deze werd vergezeld van de mededeling dat er gn subsidiegelden beschikbaar waren! Er restte de kerkrentmeesters niets anders dan een conserverend beleid te voeren en de meest noodzakelijke reparaties te laten uitvoeren om volledige teloorgang te voorkomen.
De situatie midden jaren '80 was tch zodanig dat de kerk met sluiten werd bedreigd omdat de draagconstructie niet meer als veilig werd beoordeeld. Er moesten noodvoorzieningen getroffen worden, om het gebouw voor sluiting te behoeden. Er werden stutten aangebracht. Dit had tot gevolg dat er een rapport werd opgesteld in
verband met de draagconstructie. Op dat moment resulteerde het overleg met de Rijksdienst, dat subsidies ten behoeve van herstel van de draagconstructie direct beschikbaar werden gesteld.


Kogerkerk - garerobe voor de restauratie Kogerkerk - garderobe na restauratie Toren Kogerkerk in 1987 Kogerkerk - orgel
Kogerkerk - garderoberuimte voor restauratie Garderoberuimte na restauratie in 2002 Restauratie toren, 1987 Orgel, na restauratie in 2008

Daarna kon het gebouw in fasen worden gerestaureerd. En en ander geschiedde in volgorde van prioriteit. Na het herstel van de constructie werd de waterdichtheid aangepakt, daken, goten en het lood van de toren tot de tijdklok werden vernieuwd of hersteld. Daarna de daken van de lage bijgebouwen alsmede het entree portaal, dat geheel opnieuw werd opgetrokken. De zuid- en westgevel werden in 1994 hersteld, terwijl in 2001 / 2002 de oost- en noordgevel werden aangepakt, de torenspits en het houtwerk / loodwerk van het gedeelte van de luidklok. Per gevelgedeelte werden de glas in loodramen, de natuursteen elementen en het metselwerk / voegwerk gerestaureerd.
Het moest in fasen, omdat de beschikbare subsidies in geringe hoeveelheden (ten opzichte van de te maken kosten) beschikbaar werden gesteld. In 1998 werd een wat groter bedrag aan subsidie toegekend, echter de kosten waren enorm gestegen. Uiteindelijk heeft de eigenaresse in 2001 besloten de restauratie voort te zetten en het casco van
het gebouw in goede staat te brengen.  Deze werkzaamheden werden begin 2002 afgerond, voor wat betreft het exterieur. Zoals vrijwel altijd het geval is, viel er hier ook meer te doen dan oorspronkelijk begroot. Er waren veel onzichtbare gebreken aan de houtconstructie van de toren, dat door de loden bekleding aan het oog was onttrokken.